Ik stel me voor dat licht een ster verlaat en bij een andere aankomt.

1.De sterren hebben een gelijke massa en bewegen niet ten opzichte van elkaar.

2.De gravitatie van de eerste zorgt voor een negatieve roodverschuiving en de gravitatie van de tweede juist voor een (even grote) positieve.

3.Gravitatie zorgt ervoor dat de massa van (de meeste) objecten groter wordt, terwijl kernfusie en bv supernovae zorgen voor massa-afname.

Uit 1 en 2 zou je kunnen concluderen dat de effectieve roodverschuiving 0 zal zijn.

Wanneer de sterren zich bevinden in verschillende sterrenstelsels is er sprake van een aanzienlijke tijd die het licht nodig heeft om van de eerste ster de tweede te bereiken (tussen de 10E5 en 10E10 aard-jaar).

Wanneer je nu uit 3 concludeert dat op grote schaal en in bovengenoemde lange tijden de materie in het universum [b]samenklontert[/b], zou je tot de conclusie kunnen komen dat het aankomende licht waarschijnlijk arriveert in een sterker gravitatieveld dan dat waaruit het vertrokken is.
( Het samenklonteren betekent ook dat de "lege" ruimte groter wordt )
Dat zou dan tot gevolg hebben dat de effectieve roodverschuiving positief is en groter wanneer de afstanden groter zijn tussen de twee lichtbronnen.

Dat lijkt aardig te kloppen met de "Deep Field" opnamen van de WHT.

Waar zit de denkfout ? Ik kan hem zelf nog niet vinden.

 
Wat willen we eigenlijk precies visualiseren ? Vertalingen van Wetenschappelijk werk
Mijn ervaring met het lezen van vertalingen (meestal van Engels naar Nederlands) is dat inhoudelijk een redelijk verhaal overgedragen kan worden, maar dat er een belangrijk element van een schrijver verloren gaat : de stijl. Zoals woordkeuze in poezie erg belangrijk is , kan het dat ook soms zijn in andere disciplines.
Ik weet dat "artistieke schrijvers" en wetenschappers vaak niet op dezelfde manier beoordeeld willen worden, maar ik denk dat zich soms wel hetzelfde probleem kan voordoen bij het vertalen van hun werk.
Zo heb ik eens wat origineel werk van Einstein gelezen in het Duits uit "Die Annalen der Physik" uit 1905. Daarin had Einstein het over "der Krxfcmmung des Raumes" wat meestal wordt vertaald naar "Bending of Space" of "curvature of Spacetime".
Ik denk dat door o.a. die vertaling verwarring ontstaan kan zijn m.b.t. de Algemene Relativiteit. (Alsof relaiviteit in bredere zin nog niet verwarrend genoeg was in de tijd dat het geopperd werd)

Is het wel goed om (alle) dingen te willen visualiseren ?
Soms hoor ik mensen zeggen dat je sommige dingen beter niet kan proberen te visualiseren omdat het onmogelijk is.
Ik zie het juist als een uitdaging om complexe zaken wel te visualiseren om een beter inzicht te krijgen.
Bij het analyseren van complexe onderwerpen gebruiken mensen vaak afbeeldingen om creatief met ideeen te kunnen werken.
Je kunt daarmee delen van het probleem vangen in een afbeelding en zo het probleem vereenvoudigen.

Een as-symmetrische vervorming (niet punt-symmetrisch) van een horizontaal opgespannen buigzaam vlak zorgt ervoor dat bv knikkers gaan rollen naar het middelpunt zoals objecten vallen naar de aarde.

Welke Visualisaties worden gebruikt ? Definitie van Ruimte-dimensies
Mijn bezwaar tegen de gebruikelijke visualisaties is dat er een 3-tal dimensies voorgesteld wordt (geprojecteerd op 2 dimensies inclusief perspectief zoals we nu ongeveer 5 eeuwen gewend zijn ) met daarbinnen een andere oorzaak dan Ruimtekromming om een vergelijkbare beweging van proefobjecten te bewerkstelligen als wat we in werkelijkheid zien gebeuren. Daarbij is die andere oorzaak toch weer sterk gerelateerd aan- en afhankelijk van gravitatie waardoor het helemaal onduidelijk wordt welk idee nu eigenlijk echt geillustreerd wordt. Deze voorstelling is voor vrijwel iedereen makkelijk voor te stellen en velen zullen ook wel eens een muntje in zo'n gebogen vlak hebben laten rollen. Maar die helderheid verdringt het doel van deze visualisatie, namelijk het visualiseren van wat Ruimtekromming is.

Een alternatief
Mijn voorstel is een afbeelding van een zelfde soort dwarsdoorsnede van de ruimte met daarin een raster met dit verschil :
Dat de vervorming van de ruimte zelf uitgebeeld wordt (in datzelfde gekozen vlak), en wel op een wetenschappelijk verantwoorde manier.
Die vervorming zit hem dan in de variabele uitrekking van de vakjes, waarbij de vakjes bij het centrum meer uitgerekt zijn dan de omliggende.
Misschien kun je denken aan een opgespannen netkous met een patroon van regelmatige vierkantjes, waarin een knoop is gelegd. Dicht bij de knoop zijn de vakjes het grootst.

Consequenties
Gravitatie is in deze interpretatie een uitrekking van de ruimte in de richting van de massa die de gravitatie veroorzaakt.
Je zou het dan ook kunnen omschrijven als een lagedrukgebeid van de Ruimtetijd.
Gravitatiegolven zijn daarmee longitudinaal net als geluid en Roodverschuiving is daarmee ook relatief makkelijk te begrijpen.
De golflengte van EM-straling wordt samen met de ruimte uitgerekt door bv de aarde. ( Dan lijkt alles vanaf de aarde meer rood verschoven dan vanuit de ruimte verder van de aarde vandaan )
M.a.w. : grote gevolgen door een kleine aanpassing van een visualisatie.

Is de gelanceerde torpedo door Noord Koreanen weer een "False Flag Operation" ?

Wie verdient er geld aan die oorlogen ?

Mensen hebben maar weinig bewijs nodig voor een incident om een oorlog te willen starten.

Graag reacties

APS xbb Phys. Rev. Lett. xbb Volume 103 xbb Issue 10

Phys. Rev. Lett. 103, 101301 (2009) [4 pages]

Einstein Equations for Generalized Theories of Gravity and the Thermodynamic Relation Q=TS are Equivalent

Ram Brustein1 and Merav Hadad1,2

1Department of Physics, Ben-Gurion University, Beer-Sheva 84105, Israel

2Department of Natural Sciences, The Open University of Israel, P.O.B. 808, Raanana 43107, Israel

Received 9 March 2009; published 1 September 2009

We show that the equations of motion of generalized theories of gravity are equivalent to the thermodynamic relation Q=TS. Our proof relies on extending previous arguments by using a more general definition of the Noether charge entropy. We have thus completed the implementation of Jacobson’s proposal to express Einstein’s equations as a thermodynamic equation of state. Additionally, we find that the Noether charge entropy obeys the second law of thermodynamics if the energy-momentum tensor obeys the null energy condition. Our results support the idea that gravitation on a macroscopic scale is a manifestation of the thermodynamics of the vacuum.

xa92009 The American Physical Society

URL: http://link.aps.org/doi/10.1103/PhysRevLett.103.101301

DOI: 10.1103/PhysRevLett.103.101301

PACS: 04.70.Dy; 04.62.+

v 04.70.Dy Quantum aspects of black holes, evaporation, thermodynamics 04.62.+v Quantum fields in curved spacetime YEAR: 2009

arXiv.org > gr-qc > arXiv:0911.5004

General Relativity and Quantum Cosmology

Thermodynamical Aspects of Gravity: New insights

T.Padmanabhan (Submitted on 26 Nov 2009)

Abstract: The fact that one can associate thermodynamic properties with horizons brings together principles of quantum theory, gravitation and thermodynamics and possibly offers a window to the nature of quantum geometry. This review discusses certain aspects of this topic concentrating on new insights gained from some recent work. After a brief introduction of the overall perspective, Sections 2 and 3 provide the pedagogical background on the geometrical features of bifurcation horizons, path integral derivation of horizon temperature, black hole evaporation, structure of Lanczos-Lovelock models, the concept of Noether charge and its relation to horizon entropy. Section 4 discusses several conceptual issues introduced by the existence of temperature and entropy of the horizons. In Section 5 we take up the connection between horizon thermodynamics and gravitational dynamics and describe several peculiar features which have no simple interpretation in the conventional approach. The next two sections describe the recent progress achieved in an alternative perspective of gravity. In Section 6 we provide a thermodynamic interpretation of the field equations of gravity in any diffeomorphism invariant theory and in Section 7 we obtain the field equations of gravity from an entropy maximization principle. The last section provides a summary.

In de Volkskrant las ik een artikel over theoretisch fysicus Erik Verlinde.

Hij lijkt een begrijpelijke brug gevonden te hebben tussen de twee hoofdrichtingen in de Fysica die tot op heden nog onvereenigbaar leken.

Al ben ik geen specialist in de QM en RT, ik weet er toch genoeg van om te stellen dat dit baanbrekend werk moet zijn. We zullen er binnenkort nog meer over horen in de vorm van reacties van andere fysici. Dit kan gezien worden als een vervolg van het werk van Einstein, inclusief een link met de hedendaagse QM.

De volledig nieuwe afleidingen van de 2e – en de zwaartekracht wet van Newton zijn bijna middelbare scholier-niveau en dat is geen teken van zwakte.

Sommige mensen die de waarheid zeggen zijn grof of op z’n minst aanstootgevend of confronterend.

Anderen hebben niet veel te zeggen en gaan zich vooral richten op de lichamelijkheid en andere vergankelijkheden.

Soms worden die twee typen recht tegenover elkaar gezet en dat is mooi.

Dat onze eigen, nog levende, M.Monroe hier beledigd wordt kunnen we niet accepteren, maar dat er de rest van het jaar niet over de waarheid wordt gerept wel. Dan kan de prediker liever zijn mond gesnoerd worden en gaan we vervolgens allemaal onze nieuwsgierigheid bevredigen door het blad te kopen.

1997.Kioto

2009.Copenhagen/Kopenhagen

See for yourself on Internet.

Scientist-group conspires. The Mainstream Media ( Corporate Journalism ) almost ignores the facts.

Politicians use Scientists for their global goals.

( New World Order ) Global Government doen’t have to be a bad thing … but …

Al Gore denies importance of deleted mails. Should we ?

Climate Realists

Is het mogelijk dat het schijnbaar ( versneld ? ) uitdijende heelal gedeeltelijk of geheel verklaard kan worden door de roodverschuiving van het Gravitatieveld van onze lokale omgeving in de ruimte, in plaats van (alleen) door het Doppler-effect ( Roodverschuiving door Beweging van ons af ) ?

Voor licht dat door een gravitatieveld beweegt geldt de wet van behoud van energie.
Daarom is het mogelijk dat de snelheid toeneemt ( ten opzichte van de aarde ) en de golflengte groter wordt. De frequentie zou dan gelijk blijven.
Deze veranderlijke snelheid van licht is mogelijk omdat het referentiekader geen constante snelheid heeft.
( Een waarnemer in hetzelfde referentiekader zal voor c weer dezelfde waarde meten. )

De Speciale Relativiteits Theorie (SRT) gaat uit van de constante waarde voor c en gaat alleen over kaders met constate snelheden. De ART behandelt ook kaders die schijnbaar of daadwerkelijk versnellen.

Deze hypothese zou "donkere" theorien misschien minder donker maken.

Wat mij opvalt aan de reacties over deze film is hetvolgende :

Men beoordeelt de film vaak vanuit een filmmakers-standpunt of alsof het entertainment is.
Ik denk dat de boodschap hier veel belangrijker is dan de vorm en het is puur informatief.
Wat ik inhoudelijk een beetje mis is de relatie tussen de drie delen.
Die is waarschijnlijk bewust open gelaten maar ik denk dat juist die relatie ervoor zorgt dat deze film controversieel is.
Dat moeten mensen zich realiseren wanneer ze kijken naar deze film.
M.a.w. : Hoe is het mogelijk dat men zo verrast kan worden door deze informatie ?

De drie delen :

Het Christendom en andere wereldgodsdiensten op een hoger niveau vind ik een goed idee om verschillen in onze culturele achtergronden beter te kunnen relativeren.

Het idee van "The Company Store" (waarover ook zo’n mooi lied is gemaakt) op mondiaal niveau.
Dit idee gaat over het uitoefenen van macht door de rijken over een groep mensen die voor hen werken.
Centrale banken lijken ook iets dergelijks te doen. Dit zou je corruptie kunnen noemen.

Over 9/11 kan ik eigenlijk alleen zeggen dat er steeds meer behoefte komt aan een onafhankelijk onderzoek.
(Om het hier maar even niet te hebben over "False Flag" operations)
En deze keer liefst door onafhankelijke mensen, voor zover die bestaan.
M.a.w. die mensen moeten niet blind geloofd worden maar het onderzoek moet openbaar worden beoordeeld.

En de relatie :

Een vierde onderwerp (van hetzelfde caliber) dat ik zou willen toevoegen is dat o.a. van een boek van Joris Luyendijk.
( Ik heb dat boek overigens niet gelezen )
Dat zorgt er namelijk voor dat de onderwerpen van de film niet besproken worden door het grote publiek.
Je zou hiervoor niet alleen de "Corporate Journalism" (zie John Pilger) verantwoordelijk kunnen houden, maar ook het onderwijs (Ja , de leraren).
Het is hierdoor geen algemeen bekende informatie en wordt daarom niet "licht verteerbaar" voor veel mensen.
Je zou het mondiale censuur kunnen noemen.

Trust, Insurance-Strategy applied to Banks

Dit onderwerp ben ik nog aan het uitschrijven.

Een klant krijgt Vertrouwen in een Winkel door de producten die hij koopt te beoordelen. Bij iedere aankoop wordt dat Vertrouwen versterkt of afgezwakt. Door de mogelijkheid van de klant om naar een concurrent te gaan blijft de Winkel (Producent) gemotiveerd om dezelfde kwaliteit te leveren. Dit Vertrouwen is gebaseerd op een frequente validatie en is stabiel.

Bij Banken/Verzekeraars is dit nooit het geval.

Het goed functioneren van een Bank is afhankelijk van het Vertrouwen dat de mensen hebben dat hun ingelegde kapitaal in goed beheer is en dat het toegankelijk is. De Bank probeert dit Vertrouwen te ondersteunen door periodiek rente te geven, maar een echte garantie is dit niet.

Een Verzekeraar functioneert goed als er genoeg mensen premie betalen en er niet te veel claims worden gedaan. De Verzekeraar vertrouwt niet blindelings op het integer volgen van de regels door de Verzekerden. Er worden vaak invalide claims gedaan en soms wordt zelfs het noodlot dat leidt tot een ongelukje een handje geholpen.

Zolang er genoeg mensen hun geld op de bank laten staan of er meer verzekeringspremie binnenkomt dan er aan claims uitbetaald moet worden gaat alles goed. Maar wanneer het Vertrouwen in een bank om wat voor reden dan ook wordt geschonden kan er een "run op de bank" ontstaan en kan de bank niet iedereen z’n geld teruggeven. Ook een Verzekeraar kan in problemen komen wanneer er opeens erg veel claims moeten worden uitbetaald. Het probleem met het geld van Banken/Verzekeraars is namelijk dat het wordt gebruikt om het kapitaal te vergroten en dus niet altijd aanwezig is om het aan de rechtmatige eigenaar terug te geven.